Het herstellen van een backup gemaakt met Windows Home Server gaat normaal gesproken door het systeem op te starten van de Windows Home Server restore CD. Moderne netbooks een ook sommige laptops hebben vaak geen optische drive, herstellen van een backup kan dan een flinke uitdaging zijn. Ook het herstel van 64 bits systemen of systemen met netwerk kaarten of opslag controllers die niet worden herkend door de restore CD kan een hele uitdaging zijn. Hieronder beschrijf ik aan de hand van een voorbeeld een universele procedure die uitkomst biedt in zulk soort gevallen.
De 1810 TZ ontdaan van de harde schijf
De harde schijf uit de 1810TZ
Vorige week kwam mijn oudste zoon langes met de mededeling dat zijn laptop, een Acer Aspire Timline 1810TZ niet meer op wilde starten. Eerst natuurlijk de standaard herstel mogelijkheden van Windows 7 geprobeerd, dit hielp echter niet veel. Omdat het systeem 64 bits is, geen optische drive bevat en ik ook niet snel 32 bit drivers kon vinden heb ik het systeem hersteld door de harde schijf eruit te halen en in een ander systeem te plaatsen. Bij deze laptop gaat dit gelukkig erg eenvoudig, twee schroefjes en je pakt de harde schijf er zo uit.
Wel eerst even inv de BIOS gekeken wat voor harde schijf erin zat.Dit bleek gelukkig een standaard 2.5 ” SATA schijf te zijn, en die hebben een standaard SATA connector, dus eenvoudig aan te sluiten in een moderne desktop. Sommige schijven hebben een ander aansluiting, en dan heb je dus een adapter nodig.
Vervolgens de schijf aangesloten op een vrije SATA poort in mijn desktop. De schijf werd gelukkig herkend en bevatte leesbare bestanden. Als dit niet zo is kan je het beste de schijf eerst analyseren met een diagnostisch programma van de fabrikant van de harde schijf. Als je de harde schijf hiermee niet leesbaar kan maken, eventueel na formatteren en opnieuwe partitioneren kan je beter een nieuwe passende harde schijf kopen om de herstel procedure voort te zetten. Het beste kan je dan een (iets) grotere harde schijf kopen. Als de nieuwe harde schijf iets te klein is kan het zijn dat je de backup niet kan herstellen. Ook hier zijn wel oplossingen voor, echter die vereisen wel een werkend systeem. Als je je desktop systeem liever niet openmaakt of geen vrij poorten hebt kan je ook voor een paar euro een SATA (of IDE voor oudere schijven) naar USB of eSATA adapter kopen.
ckhdsk uitvoeren
Omdat er er al enkele backups van dit systeem mislukt waren (naar achteraf bleek door IO fouten op de schijf) heb ik de schijf na aansluiten in mijn desktop eerst geccontroleerd met chkdsk /r X: vanaf een command prompt (X staat voor de letter van de partitie). Dit leverde een groot aantal fouten op welke alle werden hersteld. Chkdsk nog een keer herhaald, er werden nu geen fouten meer gevonden. Nu eerst nog een backup van deze schijf gemaakt terwijl de schijf nog met de desktop verbonden was. Dan heb je in elk geval een backup van alle nog leesbare data op de schijf. Het maken van deze bakcup heb ik gedaan door eerst de backup configuratie van het desktop systeem aan te passen. Dit kan via de Windows Home Server Console, of door het programma “Discovery.exe” te starten vanaf C:\Program Files Windows Home Server.
Save Backups
Ik heb voor deze backup alleen de zichtbare partities van de laptop schijf geselecteerd, dus de de backup voor alle andere partities van de desktop (tijdelijk) uit gezet. Wanneer je dit doet wel even opletten, op een gegeven moment krijg je de vraag of je de backups voor de andere partities wilt bewaren of weggooien. Bewaren dus! Zie ook het rechter plaatje “Save Backups”. Verder niet vergeten natuurlijk om dit als alles klaar is de backup configuratie voor je desktop weer aan te passen.
Selecteer partities voor herstel
Hierna heb ik de meest recente backup geslaagde backup van de laptop teruggezet door vanaf C:\Program Files Windows Home Server het programma “ClientRecoveryWizard.exe” te starten. Dit is hetzelfde programma dat normaal vanaf de herstel CD wordt gestart. Als het programma de server gevonden heeft het console wachtwoord invoeren, volgende klikken, de gewenste backup selecteren en dan even geduld (het systeem moet de gegevens van de backup verzamelen. Als dit klaar krijg je een overzicht van de beschikbare partities en de partities waarnaar deze hersteld kunnen worden. Hier moet jewel even goed opletten wat je doet; als je hier een fout maakt kan het gebeuren dat er 1 of meerdere van de partities van je desktop worden overschreven. Zelf kies ik er altijd voor eerste alle herstel mogelijkheden uit te zetten door “None” te kiezen in de dropdown voor alle partities. Daarna links en rechts de goede partities kiezen. Als je zeker bent dat alles goed staat kies je voor “Volgende” Je krijgt nu een scherm waarin de benodigde tijd voor herstel word aangegeven. De eerste schatting is altijd erg optimistisch, het beste kan je na een minuut of 10 even kijken. In de meeste gevallen klopt de inschatting dan redelijk.
Als het terugzetten van de Backup voltooid is ben je in de meeste gevallen klaar, tenminste als je hersteld hebt naar de originele schijf of als de originele schijf maar 1 partitie bevatte. Bij kant en klaar gekochte systemen heb je normaliter ook een herstel partitie en voor Windows 7 systemen meestal ook een zogenaamde “System Reserved” partitie. De kant en klare (OEM) Windows 7 systemen starten doorgaans op vanaf de laatsgenoemde partitie. In alle gevallen moet de partitie waarvan het het systeem opstart ook de zogenaamde actieve partitie moet zijn. Je kan dit laatste controleren en instellen in “Schijfbeheer” (Disk Management), een onderdeel van Windows Systeem Beheer. In alle gevallen is het goed om dit even te controleren en zonodig aan te passen.
Als je hebt hersteld naar een nieuwe schijf kan het zijn dat het systeem niet meer op wil starten, zelfs als de actieve partitie correct is ingesteld;
Voor Windows Xp moet je dan waarschijnlijk een aanpassing maken in het bestand “boot.ini” dat in de root van je actieve partitie moet staan. In dit bestand word vemeld waar het systeem het OS kan vinden. Dit ziet er bij voorbeeld als volgt uit: “default=multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS”. Bij systemen met meerdere harde schijven moet je het correct nummer van de harde schijf en het correcte volgnummer van de partitie hier opgeven. Meer info in dit artikel van Microsoft.
Voor Windows Vista of Windows 7 heb je een opstartbare DVD of USB stick met daarop WinPE en de Windows Herstel Omgeving (Windows RE) nodig. Het beste kan je een originele Vista of Windows 7 installatie DVD gebruiken. Als je deze niet hebt kan je deze opvragen bij de producent van je systeem. Als alternatief kan je hier een iso downloaden waarmee je een opstart DVD kan branden of (als je Windows Vista hebt) voor een klein bedrag bij Microsoft een DVD bestellen. Als het originele systeem geen optische drive bevat heb je twee mogelijkheden; de eerste is een opstartbare USB stick maken, het systeem daarmee opstarten en dan opstart herstel uitvoeren. De tweede is optie is het Opstart Herstel op het systeem uit te voeren waarop je ook het herstel van de Backup hebt uitgevoerd. In beide gevallen moet je mogelijk in de BIOS instellen dat het systeem van USB of DVD/CD kan opstarten.
Elk van deze twee mogelijkheden heeft zijn voor en nadelen: Het maken van een opstartbare USB disk kan een hele uitdaging zijn. Voor de tweede optie moet je alle andere harde schijven in het systeem ontkoppelen (stroom van het systeem, dan IDE, SATA of hdd stroom kabel eruit). Na het opstarten van Vista of Windows 7 installatie DVD (of andere opstartbare DVD of USB stick met de Windows Herstel omgeving) kies je voor opstart herstel. Dit proces zal in vrijwel alle gevallen automatisch en zonder problemen verlopen.
Omdat ik druk was met andere zaken had ik nog geen van de versies voorafgaand aan de publieke beta getest, en ook geen geschikt systeem. Je kan natuurlijk testen in een virtuele omgeving, maar voor het uitgebreid testen van een systeem vind ik dat niet zo’n goed idee. Een virtuele omgeving is vooral handig als je destructieve of potentieel destructieve dingen wilt testen.
Ik had nog een “oude” kast met PSU, een paar harde schijven, een IDE DVD ROM station en 2 GB RAM. Dit komt allemaal uit het systeem waar ik in 1e instantie de beta testen van WHS v1 op heb gedraaid en dat daarna nog lange tijd naast als testmachine naast mijn gewone WHS heeft gedraaid. Alleen nog een moederbordje nodig. Op Tweakers.net in de pricewatch gezocht naar een goedkoop bord dat voldeed aan de specs. Hierbij kwam ik al snel uit op de Gigabyte GA-D510UD.
Dit is een vrij goedkoop Mini-ITX bord, lekker klein dus, met ingebouwde Dual Core 64 bit Intel AtomD510 processor, IDE connector (voor mijn oude DVD drive) en 4 SATA poorten. Dit laatste is vooral van belang als je meer dan twee schijven in je systeem wilt. Je kan natuurlijk ook externe schijven aansluiten, ik hou daar echter niet zo van; vooral USB schijven hebben nogal eens de neiging kapot te gaan en ik gebruik deze dan ook niet graag voor permanente dataopslag. Met eSATA en iSCSI heb ik ook weinig ervaring. Voor mij dus bij voorkeur interne harde schijven, het liefst hot swappable zonder dat ik de kast open hoef te maken.
Een paar reviews van het bord gelezen, allemaal positief, dus het bordje snel besteld. Eenmaal aangekomen het bord snel in de kast gemonteerd, twee harde schijven van 320 GB erin, 2 GB geheugen, DVD drive en gaan. Helaas, het DDR 533 geheugen dat ik had liggen bleek niet compatibel te zijn met dit bord. Omdat ik toch de Vail beta wilde installeren heb maar 2GB DDR 667 uit mijn desktop gehaald, hier zat toch meer dan genoeg in. Dit werkte wel, en installatie van de Vail beta verliep zonder problemen. Het systeem draait soepel en ook bij zware belasting (gelijktijdig client backups, video streamen en en upload van 100 GB aan foto’s). Het systeem is ondanks de actief gekoelde CPU lekker stil. 2GB RAMlijkt meer dan voldoende te zijn. de harde schijven zijn wat aan de kleine kant waardoor je al gauw in de problemen komt als je voor alle gedeelde mappen duplicatie aan hebt staan. Het systeem lost dit overigens zelf op door voor 1 of meerdere shares de duplicatie uit te schakelen.
Als ik een productie systeem zou moeten bouwen zou naast een systeemschijf in elk geval twee data schijven van tenminste 1 TB gebruiken. Voor de behuizing hoop ik binnenkort een Chenbro ES34069 aan te schaffen. Een mooie klein kast met ruimte voor 4 hot swap hdd’s.
Over de installatie binnenkort meer, bij de 1e installatie had ik teveel haast om alles netjes op te schrijven.
Als je zelf ervaring hebt met bouwen van een systeem voor Windows Home Server en je wilt dit delen, laat dan s.vp. even een berichtje achter.
Windows Home Server biedt je toegang op afstand via een webpagina die op je eigen server word gehost. Om toegang te krijgen tot je server moet deze de webpagina aanbieden. Dit gebeurt in de praktijk voor de meeste websites via TCP poort 80 (http) en soms ook via TCP poort 443 (https) als er een beveiligde verbinding nodig is. WHS wijkt hier niet van af, en gebruikt ook deze twee poorten. Soms echter kan of wil je deze poorten niet gebruiken, bijvoorbeeld als je een ISP hebt die bepaalde poorten blokkeert om te voorkomen dat je thuis een webserver draait, of als je de standaard poorten al voor iets anders (een andere website) gebruikt. In Windows Home Server v1 is het betrekkelijk eenvoudig alternatieve poorten te gebruiken voor je Home Server webpagina.
Omdat ik zelf de poorten TCP 80 en 443 al gebruik voor mijn “productie” home server wilde ik voor de Vail beta alternatieve poorten instellen. Hieronder laat ik zien hoe je dit kan doen. In het onderstaande stukje ga ik er vanuit dat je Toegang op afstand al hebt aangezet en geconfigureerd via het Vail Dashboard, General Settings, Remote Access. Het deel betreffend configuratie van je router kan overslaan. Verder moet je tenminste 1 gebruiker aanmaken waarvoor toegang op afstand is geconfigureerd.
Na installatie maar eens wat rondgekeken op de server desktop. Net als in Windows 7 vind je hier in het startmenu de superhandige zoekfunctie. “Internet” of ”IIS intikken”, Enter en daar wordt meteen de beheermodule voor de websites, Internet Information Services (IIS) Manager geopend. Dit ziet er wel wat anders uit dan ik gewend ben, echter gelukkig wel logisch.
Internet Information Services (IIS) Manager
Default Web Site selecteren, dan kan je via het Actions menu rechts, Edit site, bindings (of rechts klikken op Default Web Site de poorten aanpassen. Ik heb zelf poort 80 gewijzigd in 8080 en 443 in 4443. Je kan dit doen door in het Edit Bindings scherm de gewenste poort te selecteren, klik edit, wijzig het poortnummer, b.v. 80 in 8080
Gewijzigde poorten
Je hoeft hierna de website of service niet te herstarten, de default instelling is zo dat dit bij configuratie wijzigingen automatisch gebeurt. Hierna moet je nog wel de port forwarding in router handmatig aanpassen, en afhankelijk van je router ook de betreffende poorten in je router firewall openzetten. Verder moet je ook de Windows Firewall op je server aanpassen. Om dit te doen type je “Firewall” in de zoekfunctie van het Startmenu, kies dan “Allow Programs to Communicate Through Windows Firewall”. Je komt dan in onderstaand scherm, hier kan je eenvoudig de nieuwe poorten toevoegen.
Toevoegen poorten in de Windows Firewall
Selecteer “Inbound Rules”, klik op “New Rule” en maak nieuwe regels aan voor de alternatieve poorten. Je komt dan in een wizard waarmee je makkelijk nieuwe regels aan kan maken. Gebruik de volgende instellingen;
Rule Type: Port
Protocols and Ports: selecteer TCP, poorten 8080 en 4443 (of de poorten die je zelf gekozen hebt
Action: Selecteer Allow the Connection
Profile: Alles aanvinken
Name: Geef een naam voor de regel, b.v. WHS_alternate_ports en eventueel een beschrijving
Als het goed is zou nu toegang op afstand moeten hebben met gebruik van de alternatieve poorten. Je kan dit het beste testen door op een systeem buiten je eigen netwerk in Internet Explorer je gekozen domein naam (bij het instellen van toegang op afstand) gevolgd door een dubbel punt en het correcte poortnummer in de adresbalk te typen. Gebruik hiervoor de https poort b.v. https://mijnVail.homeserver.com:4443. Inloggen met een gebruikersnaam waarvoor toegang op afstand is geconfigureerd.
In principe zou nu alles moeten werken behalve toegang op afstand tot je Server Dashboard en de client computer desktops. Dit laatste komt doordat Vail een andere manier gebruikt dan WHS v1 om deze verbinding tot stand te brengen; In Vail word hiervoor gebruik gemaakt van de zogenaamde TS Gateway, en hiervoor is TCP poort 443 nodig. Persoonlijk vind ik dit wel een minpunt, en ik zal hiervoor binnenkort een bug-report aanmaken op de Windows Home Server Connect Feedback site. Als je ook vind dat toegang op afstand met behoud van alle functionaliteit ook in Vail mogelijk moet zijn raad ik je aan hierop te stemmen. Hoe meer gebruikers dit doen, des te groter de kans dat er ook daadwerkelijk iets mee word gedaan.
N.B. Als je alternatieve poorten gebruikt zal je het server dashboard een waarschuwing krijgen over een probleem met remote access. Deze moet je negeren (dus niet kiezen voor repareren) omdat anders toegang op afstand bij gebruik van de alternatieve poorten niet meer werkt. Wil je de originele configuratie herstellen dan hoef je in principe alleen maar de “bindings” voor de default website weer te wijzigen TCP poorten 80 en 443 en de port forwarding in je router aanpassen (of deze met behulp van WHS via UPnP automatisch configureren)
Als je problemen hebt met de configuratie dan kun je je vragen stellen in dit forum
Window Home Server code name Vail is een 64 bits OS en vereist dus ook 64 bits hardware. Verder is er minimaal 1 GB RAM nodig en tenminste 1 160 GB harde schijf. Als je gaat testen kan je dit het best doen op een alleen hiervoor bestemd systeem of eventueel via virtualisatie. Verder moet je er rekening mee houden dat dit een beta is met als belangrijk doel het vinden van bugs in het systeem, dus geen gegevens op dit systeem opslaan die je niet kwijt wilt raken!
Hieronder een korte demo van de nieuwe onderdelen in Vail:
Op een gewone server wordt vaak gebruik gemaakt van RAID om het risico van data verlies te beperken en continue toegang tot gegevens te waarborgen. Het grootste nadeel van een RAID oplossing is de relatief kostbare hardware. Daarnaast zijn er ook vaak beperkingen aan de schijven die je kan gebruiken een array. Omdat Windows Home Server in 1e instantie is bedoeld als consumenten systeem is hier voor een andere oplossing gekozen; de Drive Extender of DE technologie. Drive Extender voegt alle data schijven en partities samen tot één grote data partitie, de Windows Home Server opslag pool. Dit lijkt wel een beetje op JBOD, echter Drive Extender voorziet ook in de mogelijkheid om alle data in gedeelde mappen automatisch op twee verschillende schijven op te slaan. Dit lijkt weer een beetje op RAID1 en wordt in WHS termen duplicatie genoemd. Deze duplicatie kun je per gedeelde map aan of uitzetten. In de praktijk werkt het systeem als volgt; Alle gedeelde mappen (shares) zijn gedefinieerd op de secundaire partitie van de primaire harde schijf (de “D-partitie). Als je een bestand in een gedeelde map plaatst waarvoor duplicatie aanstaat wordt dit bestand door Drive Extender verplaatst naar twee fysiek verschillende harde schijven. In de gedeelde map zelf blijft alleen een klein bestandje achter dat verwijst naar de uiteindelijke opslag locaties van het bestand. Een ander uniek kenmerk van Drive Extender is dat je onbeperkt schijven toe kan voegen. Hierbij maakt de grootte of het type schijf niet uit, zolang deze maar NTFS geformatteerd is. In principe is de hoeveelheid opslagruimte dus onbeperkt, al zul je in de praktijk op een bepaald moment wel tegen beperkingen aan gaan lopen bij zeer grote aantallen schijven. Er zijn echter mensen die probleemloos werken met 16 TB aan opslagruimte. Zowel interne als externe (USB, eSATA) schijven kunnen toegevoegd worden aan de data pool. Verder is het ook mogelijk schijven toe te voegen die geen deel uitmaken van de Windows Home Server opslag pool. Deze kan je bijvoorbeeld gebruiken voor het maken van (externe te bewaren) backups van de data in de gedeelde mappen of van de client backup database.
Net als op een gewone server heeft Windows Home Server een aantal gedeelde mappen of “shares”. Er zijn bijvoorbeeld mappen voor Software, Muziek, Video’s en Foto’s . Daarnaast wordt voor elke via de WHS console gedefinieerde gebruiker een persoonlijke map aangemaakt. De toegangsrechten voor elke map kunnen via de console worden toegekend. Voor elke gedeelde map kun je de toegangsrechten per gebruiker vastleggen. Behalve de voorgedefenieerde mappen kun je zelf ook nieuwe mappen aanmaken. Al deze mappen zijn vanaf elke client toegankelijk, mits de gebruiker voldoende rechten heeft. Als is voldaan aan de hierboven bij “Installatie”genoemde regel dat voor elke WHS gebruiker op een client de gebruikers naam en het wachtwoord gelijk zijn aan die op de client is de toegang voor de gebruiker tot de gedeelde mappen zeer eenvoudig. Verder heeft elke map een unieke eigenschap “Duplicatie” welke per map aan of uit gezet kan worden. De werking hiervan wordt uitgelegd in het artikel over opslag van data en schijfgebruik
Eenmaal geïnstalleerd maakt de server elke dag automatisch een backup van alle aangesloten systemen (maximaal 10 clients) . De enige vereisten zijn dat de Home Server client software is geinstalleerd en dat de clients beschikbaar zijn gedurende het zelf in te stellen backup window. Beschikbaar betekend dat de client is aangesloten op hetzelfde netwerk als de Windows Home Server en gewoon aan, in slaaptand of in hibernate stand staat. Als de client aan staat kun je gewoon door werken tijdens het maken van de backup. Windows Home Server gebruikt hiervoor namelijk een slimme op vss snapshots gebaseerde technologie. Aan het begin van de backup wordt een snapshot gemaakt, vervolgens wordt gekeken welke clusters zijn gewijzigd ten opzichte van de vorige backup en alleen de gewijzigde clusters worden naar de server verzonden. Als er in een groot bestand op de client maar enkele clusters wijzigen worden alleen de gewijzigde clusters meegenomen in de backup. In de praktijk betekent dit dat backup’s zeer weinig tijd kosten; normaliter niet meer dan zo’n 10 – 20 minuten per backup.
Ook op de server worden de backups op een slimme manier opgeslagen: Van elk cluster wordt door middel van een hash gekeken of het al eens voorkomt in de backup database. Komt een cluster al eens voor, dan wordt er alleen verwijzing aangemaakt naar het reeds opgeslagen cluster. Op deze manier wordt voorkomen dat je enorme hoeveelheden opslag capaciteit nodig hebt om alle backups te bewaren. Het enige nadeel van deze manier van opslag is dat corruptie van de database vaak ook het verlies van alle backups betekent. Gelukkig zijn er wel methodes om dit risico te minimaliseren. Hierover later meer. Verder zijn in de meeste gevallen de originelen, de clients, nog steeds beschikbaar en hiermee kan je weer snel een nieuwe backup maken.
De backups zijn op verschillende manieren toegankelijk; je kan op elke client een eerdere backup van elk systeem in de backup database openen. Hiervoor log je in op de Windows Home Server Console, gaat naar de Computers en Backup Tab en selecteert de gewenste computer en backup, klik op Open en na enkele minuten is de backup lokaal toegankelijk via een virtuele schijf in Windows verkenner. Je kan dan eenvoudig op de manier zoals je dat gewent bent de gewenste bestanden openen of kopieren. Het kan ook zijn je een client computer opnieuw moet installeren, bijvoorbeeld vanwege een hardware probleem (harde schijf crash) een virus of ander oorzaak. Het enige wat je in dat geval hoeft te doen is het systeem opstarten van de Windows Home Server client restore CD. Na het booten wordt dan verbinding gemaakt met de Windows Home Server, je selecteert de gewenste backup, klikt op start en dan gaat alles verder vanzelf. Afhankelijk van de grootte van de herstellen backup, de snelheid van de client en het netwerk duurt dit een half tot enkele uren. In vrijwel alle gevallen is het systeem volledig hersteld en operationeel na afloop van deze procedure. Als het te herstellen systeem geen optische drive heeft kun je de harde schijf ook in een ander systeem plaatsen, de backup terugzetten en dan de schijf weer terug plaatsen.
De Windows Home Server is in principe een zogenaamd “headless device”. Dat wil zeggen dat er geen toetsenbord, muis of monitor met de server zijn verbonden. Op elke client wordt de Windows Home Server Connector geinstalleerd. Onderdeel van de applicatie is een WHS icoon in het systeemvak. Door middel van verschillende kleuren van het WHS icoon in het systeemvak krijg je rechtstreeks informatie over de toestand van de server. Via dit icoontje heb je verder toegang tot de verschillende functies van de Windows Home Server, waaronder de Windows Home Server Console. Het volledig beheer vindt plaats via deze vanaf alle clients toegankelijke WHS Console. De WHS console bevat standaard een aantal zogenaamde Tabs voor toegang tot de verschillende onderdelen van de console; Computers en Backups, Gebruikers, Gedeelde Mappen, Opslag en Schijf gebruik en Algemene Instellingen. Mocht je om wat voor reden dan ook niet genoeg hebben aan deze beheersmogelijkheden dan kun je in bijzondere gevallen altijd nog door middel van een remote desktop sessie toegang verkrijgen tot de server desktop. Aan de WHS console kunnen indien gewenst onderdelen worden toegevoegd via zogenaamde invoeg toepassingen, ofwel “Add-in’s” . Dit zijn door derden ontwikkelde functies en toepassingen voor Windows Home Server. Hierover later meer.
Als eerste kun je natuurlijk terecht op de Microsoft Windows Home Server websites. Er is enorm veel ondersteundende documentatie beschikbaar en verder zijn er FAQ’s om je te helpen bij het oplossen van problemen. Als je een OEM apparaat hebt gekocht is er natuurlijk altijd de rechtstreekse ondersteuning van de fabrikant. Naast deze optie zijn er verschillende forums, nieuwsgroepen en andere Windows Home Server specifieke sites waar je terecht kunt, tenminste zolang je geen probleem hebt met Engels. De site waar de meeste experts te vinden zijn is op het Windows Home Server gedeelte van de de Microsoft Forums. Hier ben ik zelf ook het meest actief (onder het alias “brubber”), en mijn MVP award heb ik te danken aan het feit dat ik één van de “top answerers” op dat forum ben. Op dit moment besteed ik hier wat minder tijd aan omdat ik bezig ben met opzetten van mijn website. Hier vindt je nieuws, handige tips,een support forum en reviews van apparaten die ik in de praktijk heb getest. Helaas is er nog geen NL versie van Windows Home Server. Ik doe mijn best Microsoft van het nut hiervan te overtuigen, als MVP heb je onder meer rechtstreeks contact met het product development team, maar het beste argument is natuurlijk een groot aantal Nederlandse gebruikers. Ik denk dat een Nederlandse Home Server website hier zeker toe zal bijdragen.
Bijna iedereen kent wel de frustratie van een PC die het om wat voor reden dan ook begeeft en vervolgens helemaal opnieuw geinstalleerd moet worden; het begint al met het vinden van alle benodigde installatie media en bestanden en de bijbehorende licentie codes, dan eindeloos installeren, configureren, wachtwoorden opzoeken etc. Vaak zijn er dan ook nog de nodige belangrijke documenten, dierbare foto’s of onmisbare gegevens verdwenen. Ook ik heb dit met name thuis al meerdere keren meegemaakt. Op je werk heb je, als het allemaal goed geregeld is, een dagelijkse backup van alle essentiele bestanden en gegevens. Echter ook dan is het vaak nog een hele toer om na een crash van één of meerdere systemen alles weer in de oude staat te herstellen. Thuis is er vaak helemaal geen backup. Het probleem is dat de professionele backup oplossingen erg kostbaar zijn terwijl de meeste goedkope backup oplossingen veel discipline vereisen en opslagruimte vereisen. Andere veel voorkomende problemen zijn de beschikbaarheid van bestanden op verschillende locaties, zowel on- als off-site, media bestanden die op meer dan één PC moeten staan als je er overal toegang tot wilt hebben en het delen van apparaten zoals printers.
Voor al deze zaken biedt Windows Home Server een goedkope, makkelijk te installeren, eenvoudig te beheren en vooral betrouwbare oplossing. Windows Home Server is gebaseerd op SBS 2003, maar bevat een aantal unieke kenmerken. In de volgende stukjes in deze categorie vindt je een overzicht van deze unieke eigenschappen van Windows Home Server.
